13 Şubat 2012, Pazartesi 14:59:33 - Okunma: 70 İnsan, yaratılışı gereği her zaman nimetlerin en güzeline, en iyisine, en gösterişlisine sahip olmak ister. Bunun içinde kalbinde istek oluşur. Ve bu istekler insanın ömrü boyunca sürer. Kişinin ömrü boyunca istek duyacağı diğer bir konu da, sürekli kendisine güzel davranılmasıdır.
Yine insan yaratılışı gereği, hiç zorluk görmeden, çaba harcamadan dünyanın güzelliklerinden en fazla olacak şekilde yararlanmak ister. Bu anlamda insan; nimetlere en kolay şekilde ulaşmayı, sürekli iyi davranılmayı, işlerini çok kolay bir şekilde halledebilmeyi, zorluklardan uzak olmayı, sürekli ferah, bolluk içinde, hastalanmamayı ister. Ancak Rabbimiz, imtihanın bir gereği olarak dünya hayatını, nimetlere çaba göstererek ulaşabilecek şekilde yaratmıştır. Zira cennet hayatı da, ancak çaba gösterilerek kazanılacak bir yerdir. İnananlar cennet hayatına kavuşabilmek için güzel ahlak yaşamada çaba harcamalı, sabır göstermelidirler.
“Kim de ahireti ister ve bir mü’min olarak ciddi bir çaba göstererek ona çalışırsa, işte böylelerinin çabası şükre şayandır.” (İsra Suresi, 19)
İnsanın isteklerine ulaşabilmesi için Rabbimiz dua sistemini yaratmıştır. İnsan, arzu ettiği bir şeye kavuşmak için önce sözlü olarak Rabbinden bu isteğini dilemeli, sonra da davranışlarıyla ve çabasıyla da bu istediğini desteklemelidir. Zira Rabbimiz evreni sebep-sonuç ilişkisi ile yaratmıştır. Hiçbir olay kendiliğinden ve bir sebebi olmadan gerçekleşmez.
Hiçbir şey yapmadan, sadece nimetin kendisine gelmesini beklemek, samimi bir Müslümanın ahlakına ve anlayışına ters düşer. Örneğin Müslüman tüm dünyada güzel ahlakın yaşanmasını ister ve dua niyetine bu yönde ciddi bir çaba gösterir. Nasıl ki başkalarının kendisine saygılı, fedakar, muhabbet dolu davranmasını istiyorsa, ilk önce kendinden başlar ve bu ahlakı en güzel şekilde yaşamaya gayret eder.
Rabbiniz dedi ki: "Bana dua edin, size icabet edeyim… (MÜ'MİN SURESİ / 60)
Ancak Rabbimiz bazen imtihanın bir gereği olarak, edilen duaya cevap vermiyormuş gibi görünebilir. Oysa Allah, bütün duaları kabul edendir. Sadece bazı dualarımızın karşılığını geç gösterebilmekte, bazen de farklı bir şekilde icabet etmektedir. Çünkü insan aciz yaratılmıştır. Bir isteğinin olmasını hemen bekler. Oysa istediğimiz şey, o an için kaldırabileceğimiz bir şey olmayabilir. Olması halinde bize zarar verecek olabilir. Yada olmasını geciktirerek, hikmetlerini görmemizi istiyor olabilir. Doğrusunu Rabbimiz bilir.
İnsan hayra dua ettiği gibi, şerre de dua etmektedir. İnsan, pek acelecidir. (İSRA SURESİ / 11)
Duaya bir örneği de tevbe etmeyi verebiliriz. İnsan hata yaptığında Rabbinden bağışlanma dilemesi, sözle gerçekleştirdiği duası, davranışlarını düzeltmek için çabalaması ise hareket olarak gerçekleştirdiği duasıdır.
Dua ederken bu iki halide yerine getirmek gerekmektedir. Yani insan nasıl ki arzuladığı şey için Rabbine sözle dua edip, sonra çabasıyla fiili duasını gerçekleştiriyorsa, tüm hareket halinde yaptıklarının da bir dua olduğunu unutmamalıdır. Zira “bu işi ben yaptım’’ demek, insanı şirke düşüren bir mantık olacaktır. Nasıl ki sözle yaptığımız duamızda Allah’ı hissediyorsak, hareket halinde yaptığımız duamızda da Allah’ı hissetmeli, tüm bunları yaptıranın Allah olduğunu bilmeliyiz. Böylece yaptığımızın işin bereketini daha çok hisseder, Allah’a olan yakınlığımızı arttırabiliriz.