Dedeme defalarca sordum dede hangi yılda doğdun diye. Doğum tarihini kesin bilmezdi. Onun bana anlattıklarına göre 1972’de 100/102 yaşında vefat ettiğine göre miladi 1870/72 hicri 1286/88 yıllarında Avren köyünde doğdu( Avren bugün Konya’nın Akören ilçesidir). Babası keloğlan namıyla maruf arıcının Mustafa dır.  Hafif sarımsı orta boylu güçlü birisidir.  Anası topal tavuklardan emine kadın, Kısa karaca esmer bir kadındır. Dedemin çocukluğu Avren de geçmiştir. 1877 deki yani 93 kıtlığına aklı yetmektedir. 93 te Osmanlı Rus savaşları olmuştur. Dedemin yavaş yavaş evlilik çağı gelmektedir.  Avren’de bundan 50/60 sene önce daha ileriki senelerde atalar evlatlarını küçükken hemen evlendirirlerdi.  Umumiyetle askere gitmeden eve gelin getirmek adettendi. Eve gelin gelsin ahıra, bacaya, dağa, taşa, ekine, harmana, kaynanaya, kaynataya baksın. Erkenden çoluk çocuğa karışsın diye hemen evlendirilirdi. Bizde Anadolu da bir söz vardır “erken evlenen döl alır, erken çıkan yol alır” derler. Evlenmeler aileler arasında gerçekleştirilirdi. Dedem de hacı memişlerden Hacce kızla evlendirilir.  Hacı memişlerin haccası samancı Osmanın  Bilalin dudu gökün ablaları, en büyükleri idi. Dedemle ebem bazen birbiriyle uğraşır, bağrışır, çekişirlerdi. Dedem ebeme kızdığı vakit “buçukçunun kızı sizde kağnı döndüren inadı var” derdi. Yine inadın tuttu diye söylenirdi.  
Devir Abdülhamit han devri, o zaman askere kaç yaşında alınırdı çoğu zaman doğan çocuklar yıllarca nüfus kayıt yapılmazdı. Zaman geçer gün gelir erkek çocuklar askere çağrılır, gençler ilçeye yayan yapıldak askerlik şubesine giderler (şubeleri Seydişehirmiş) şubeden askerlik kağıdını alır eve gelirlermiş. Dedemin askerlik yeri ise YEMEN dir. Günün birinde yemene gitmek üzere yayan veya merkeple yola çıkarlar. Avren’den üç arkadaşla tam üç ayda Yemen’e varırlar. Dedem askerde onbaşı olur. Yenmede yedi sene kalır. Hiç izin yapmaz yanında giden iki arkadaşı şehitlik mertebesine erer. Dedem 1910 senesi terhis olur. Avren’e köyüne geri döner. Tahmini bir iki yıl geçer Balkan harbi çıkar. Dedemde balkan harbine gider. Balkan harbi 1912 de başlar 1913 te biter. Dedem yarasız beresiz balkan harbinden gelir. Bu arada dedemin bir kızı fadimana doğar. 1914 cihan harbi patlak verir, bu sefer dedem cihan harbine gider. Harp dört sene sürer. Düşmanla burun buruna savaşır. Hiç yara almaz. 1918 Osmanlı devleti ile Mondros mütarekesi imzalanır.  Terki silah eder. Bizim müttefiklerimiz yenilince bizde yenilmiş sayılırız. Anadolu’muz imparatorluk paramparça olur. Dedemler terhis edilir. Bundan kısa bir süre sonra yonan harbi çıkar. Bu defa dedem yonan harbine katılır. Yonanın bir adı da istiklal harbidir. Harp bir hayli sürer. Bu arada dedemin eli yüzü çillenir. Bundan sonra dedemin lakabı ÇİLOĞLAN kalır. Dedem 20 sene askerlik yapmıştır.  Ömrünün beşte birini cephede savaşlarla geçirmiştir. Öldürmeyen Allah öldürmez. Atatürk’ün komutasında Afyon cephesinden Türk ordularına Ordular ilk hedefiniz Akdeniz ileri komutu verilir.Kahpe yonan denize dökülür. Müstevlilere son darbe vurulur, Anadolu düşmandan temizlenir. Atatürk’le antlaşma masasına oturulur. Türk ordusu terhis edilir. Lozan antlaşması imzalanır.  Eski antlaşmalar fesih edilir.  Gazi olan dedem Avren’e döner. Harp arasında 1917/1333 oğlu kazım dünyaya gelir. 1921/1337 huriye doğar. 1926/1342 mustafası doğar. . Ölümüne kadar dedem rençberlik yapar. Dedem halim-selim kimsenin kötülüğünü istemez uzunca boylu karagür sakallı keçe külahlı bildiğim kadar ibadetine devam eder asırlık bir çınardı. Kızlarından ve oğullarından sayısını bilemeyecek kadar torun sahibi olmuştur. Torunlarından en çok beni severdi. Bende dizinin dibinden ayrılmazdım. Aklıma gelen yerli yersiz soruları ona sorardım. Oda bana aklının yettiğince izah ederdi. 1972 de yüz yaşının üzerinde hakkın rahmetine kavuştu. Süt dişleri çıkmıştı. Durur durur dede bir şarkı söyleyiver derdim. Onun yemen hatırası türküsü vardı. Hemen onu bana söylerdi. Türküsünün önü ardı şuydu:
Yemenim yemenim yeller aldı yemenim
Bir yardım sevdim eller aldı yemenim.
Babam yaşlılığında dedeme kavun yedirirdi.  O da, oğlum bu ne len kulağımın arkası divinmiyor diye tuttururdu. Bir gün dede sana neden malullük maaşı bağlamadılar diye sordum? Oğlum benim bir günlük firarım var derdi. Fakat babamlarda gazilik maaşı için müracaat etmemişler. Dedemde oğlum benim halim vaktim yerinde ben muhtaç değilim, verseler de bu parayı almam derdi. Yukarıda adı geçen asırlık çınar bir asır ömür sürer, Avren de vefat eder. Kendisi bu milletin adsız kahramanlarından biridir. Rabbimden ölenlere rahmet diler kalanlara hayırlı ömürler niyaz ederim.  Allahın selamı rahmeti bereketi üzerimize olsun. Geçmişlerde, cennetten makamlara gark olsun. Allah’a emanet olun.

Sarı Çizmeli Saffet Ağa